Categoriearchief: Geen categorie

Gedachten over God

2021-04-07
Het ergste wat inzake God, heel het al, kan gebeuren is het verkondigen van regels en zekerheden alsof van God, heel het al, die in wezen menselijke interpretaties zijn. Er is maar één manier om God, heel het al, daadwerkelijk in het leven te incorporeren, wellicht te benoemen als dienen. Namelijk door de wereld mee een toekomst te geven. Dit betekent het menselijke en de daarbij horende verhouding tot de totaliteit voortdurend te verbeteren.

2021-04-08
De basishouding bij het denken over God, heel het al, in dialoog met ‘ongelovigen’ lijkt me een denken zonder God.
(Vgl. Thomas van Aquino en Edith Stein bij Borgman p.144-145)
Zo bedacht ik een plat voorbeeld: God maakt (immers) een perfect voetbalveld. Corifeeën als Messi en Cruijff snappen dat en worden voorbeelden. De meeste voetballers maken er een puinhoop van ofwel bewust, ofwel onbewust maar vrijwel altijd vanuit een gebrek aan de juiste training.

PAASWENS 2021

Pasen, feest van het besef dat wij mensen met doordachte inzet bij kunnen dragen aan een goede toekomst in een zich vernieuwende wereld.
In de dagelijkse werkelijkheid wordt nogal eens gezegd dat er wel veel rare snuiters zijn om dat proces mee aan te gaan, of dat nou politici, zwervers of daklozen zijn.
Gelukkig kan Spinoza ons helpen het denken over rare snuiters te scherpen:
“Onophoudelijk proberen om ze niet te ridiculiseren, noch te betreuren of te verachten, maar om ze te begrijpen.”

Hubert Hendriks
Stille Zaterdag 2021

Livestream en Verrijzenis

Aanwezigheid van God
Bij al die livestreams wordt door een aantal mensen een vraag gesteld over de daadwerkelijke aanwezigheid van God als de viering ingeblikt wordt in een beeldscherm. 
Bij katholieken met de consecratie als onderdeel van de viering speelt dat nog extra.
In de meditatie ‘La Messe sur le monde’ loopt P. Teilhard de Chardin (Pasen 1955 †) vooruit op deze problematiek.
Als paleontoloog en theoloog verbleef hij eens in de steppen van Azië zonder altaar, brood of wijn. Hij vraagt God of Hij het zwoegen en werken op de gehele aarde als een altaar wil zien en bid: “Strek, bid ik U, uw handen over ons uit, uw machtige alomtegenwoordige handen. En spreek het woord door mijn mond, dat dubbele werkzame woord over alle leven: ‘Dit is mijn lichaam’ en over alle dood: ‘Dit is mijn bloed’. 
Maak Heer, dat uw komen in universele gedaanten een reële Tegenwoordigheid worde. Gij zijt geïncarneerd in alles en door alles heen en ons leven hangt aan u.”
In mijn ogen schetst hij hier de mogelijkheid dat wij wel degelijk de tegenwoordigheid van God kunnen vieren of het nu in steppezand is of op een beeldbuis.

Bovenmenselijke krachten.
In diezelfde meditatie gaat hij in dat denken verder en bidt: “Heer, opdat ik U ontdekke en U moge speuren in elk schepsel, doe mij geloven!”
Dan gaat hij door en schetst Jezus als zijn grote voorbeeld en mediterend biddend creëert hij een gebed dat ons ten diepste kan helpen om ons voor te bereiden op Pasen.
“Heer: ja eindelijk! …. Nu de bovenmenselijk krachten zichtbaar worden die Gij hebt doen Verrijzen, nu straalt Gij, meester, door alle vermogens van de Aarde heen, en nu erken ik U als mijn Meester en lever ik me liefdevol over aan U.”
Nijmegen, Wereldgebedsdag, 2021

Verlaten, zoals ik

Sommige mensen vergelijken deze spannende tijd met oorlogsgevoelens. Ik denk dat die opvatting moeilijk voelbaar is voor onze nieuwe generaties maar ik begrijp de gedachte wel.
Door die vergelijking met de oorlog kwam onwillekeurig Dietrich Bonhoeffer (1906-1945) in mijn gedachten. Ooit volgde ik met veel genoegen het bijvak “Christusbeelden in de kunstgeschiedenis” bij professor Jan van Laarhoven. Het toeval wil dat ik op gymnasium Beekvliet ook les van hem had gehad, een boeiend verteller.

In het verlengde van veranderende Christusbeelden liggen uiteraard ook de wijzen van bidden in de loop der eeuwen, waar van Laarhoven een klein boekje over publiceerde.  Ondanks wisselende beelden blijven er vaste items waardoor de moderne mens zich thuis kan voelen bij veel gebeden uit de kerkgeschiedenis, blijkt dan.

Zo schreef Dietrich Bonhoeffer met kerstmis 1943 een gebed voor zijn medegevangenen. Een prachtig gebed dat ons heel actueel in de oren klinkt. Opvallend daarbij zijn de zo treffende geheel eigenstandige rollen van de menselijke Jezus Christus, de schenkende Heilige Geest en de barmhartige God.
Het laatste deel van het gebed wil ik graag met u delen:

Heer, Jezus Christus,
arm, gevangen en verlaten zoals ik,
Gij kent de nood der mensen, Gij blijft bij mij
ook als geen mens meer bijstand biedt.
Vergeten doet Gij niet, Gij zoekt mij, Gij wilt
dat ik U herken en dat ik me tot U keer.
Heer, ik hoor U roepen en ik volg, maar help me.

Heilige Geest, schenk me het geloof
dat me kan hoeden voor vertwijfeling en zonde;
geef me de liefde èn tot God èn tot de mensen
die alle haat en bitterheid verdrijft;
schenk me de hoop die me van angst en vrees bevrijdt.

Heilige, barmhartige God,
mijn schepper en mijn heiland,
mijn redder en mijn rechter,
Heer, ontfermt U!
Uw naam zij geprezen. – Amen.